07-11-06

Mijmeren boven de oceaan ...

Deel 1: 21:15 uur

Wow ... nog nooit zo het gevoel gehad dat ik moest schrijven, schrijven hoe ik me voel, hoe ik nu leef ... echt leef ...

Even de situatie schetsen ... ik hang momenteel ergens boven de Atlantische Oceaan (zal dus later deze blog moeten posten) op weg naar mijn 3-daagse werkuitstap. Het is nu maandag 21:20 uur en zit in een business class stoel (tjaah ... de trip werd volledig betaald door zij die me uitgenodigd hebben ...) aan het genieten van een film (net afgelopen ... en veel te vroeg ... zie de rest van mijn verhaal), lekker eten en te veel wijn (mocht ik dus toch nog een aantal fouten missen ...).
Dat klinkt allemaal kinky en heel erg yuppie ... maar ik zou hier niet zitten schrijven mocht ik niet weten dat mijn schatteke op dit eigenste moment haar date heeft met Eric ...

Jawel ... probeer het je voor te stellen ... je hangt ergens, god weet hoeveel km, boven de oceaan, en je vrouw heeft een date met haar minnaar en dat met 95% zekerheid op die heerlijke zitbank waar ik gisterenavond nog met haar lag.
Het geeft me een eigenaardig gevoel ... eigenlijk ben ik reeds vanaf 20:30 uur (hij kwam om 21:00 uur) aan het weigeren op mijn horloge te kijken, maar de film was afgelopen en de drang was te groot ... Ik dacht dat het 22:00 uur was maar nee ... 21:15 uur was het verdict ...

Hoe voel ik mij nu: raar, moe, een beetje tipsie (lekkere wijn die ze hier hebben :-), een klein beetje opgewonden, ... Mijn gedachten werden even onderbroken door een dame die me vroeg of ik een selctie kazen wil ... en daarna vroeg ' ... would you like some portwine ... ?'. Ik heb geantwoord ' ... Yes ... please ...', maar ik dacht '... of course ... my wife is currently making love to another man ... I NEED a portwine ...'. Dus hier zit ik dan ... met mijn PCtje, een kaasselectie ... en een portwijntje ... en het idee aan mijn vrouwtje die op dit moment aan het genieten is ... dat ben ik wel zeker.

Ik kom pas laat in de nacht aan op mijn bestemming, maar ik heb met haar afgesproken dat ze me straks, nadat Eric de deur uit is, nog een sms stuurt ... Ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat ze er van heeft genoten ... Aan de andere kant moet ik toegeven dat het ergens diep binnenin wel knaagt ... elke minuut ben ik kilometers verder van haar verwijderd ... maar elke minuut besef ik hoe dicht Eric wel bij haar is ... Maar ik blijf er bij ... mijn twijfels en de pijn kunnen niet op tegen het gevoel dat mijn schatteke nu bij haar minnaar heeft ... en dat ... dat blijft het mooie van ons verhaal ...

Voila ... tot daar deze bijdrage, deze keer letterlijk vanuit de hoogte geschreven ... maar nooit als tevoren zo gemeend ...

Deel 2: 22:30 uur

De portwijn is al lang verdwenen (of zo lijkt het toch), de kazen heb ik voor de helft retour gelaten ... Ondertussen ben ik terug honderden kilometers verder van schatteke verwijderd ... en het doet pijn ... Ik haat vliegen ... zeker als zij niet bij me is ... Woensdag zal ik ervan kunnen houden ... dan brengt dit ding me terug ... terug bij haar ... en kan ik haar terug voelen, ruiken, proeven ... allemaal gevoelens die Eric nu kan hebben met haar ... Ja ... ik geef het toe ... ik ben een beetje jaloers ... ik wou dat ik in haar armen lag ... ik wou dat ik haar kon opwinden ... ik wou dat ik haar kon zien klaar komen ... Pfff ... ik verlang naar het moment dat ik op bestemming ben en haar berichtje kan lezen, en dat ik haar een berichtje kan zenden ... en ik hoop dat ze me dan opbelt ... ik hoop het echt ... Ik mis haar zo ...

Deel 3: 01:45 uur

Nog een klein uur tot op bestemming ... heb wat geslapen ... maar de gedachte aan schatteke laat me niet los ... Eric zal nu wel weg zijn, tenzij ... tenzij ze dan toch van de mogelijkheid gebruik maken om samen de nacht door te brengen. Schatteke zou dat wel willen, ze zou daar van genieten, Eric zou dan wel vroeg op moeten, maar het idee om samen de nacht door te brengen staat haar wel aan. Ik zou het haar wel gunnen ...

Hopelijk raak ik straks gemakkelijk in het hotel, de activiteiten die ze hier vanavond (het is hier 19:45 uur lokale tijd) nog voorzien hebben zullen door de 6 uur (yep ... ik zei het al ... ik haat vliegen ...) vertraging wel in het water vallen. Maar daar ben ik niet rouwig om. Als ik morgen nog enigzins mens wil zijn, dan kan ik beter straks onder de wol verdwijnen.

Het blijft me verbazen hoe moeilijk ik het heb om van schatteke weg te zijn. Ik ben een echte cocooning man, ik hou er van bij haar te zijn, samen gezellig bij de haard. Ik ben benieuwd naar het SMSje ... ik hoop echt dat ze het heerlijk vond ... Kun je meer van een vrouw houden ? Ik denk het niet ... ik ben wel zeker van niet ...

See yaaahhh ...

05:13 Gepost door loveu2 in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.